محمدی: قهرمانان واقعی شهرم را در بیمارستان و در مبارزه با کرونا دیدم، تقدیم مدال طلا به پرستاران کوچکترین کاری بود که از دستم برآمد

به گزارش مجله جغتای، ملی پوش و مربی پیشین تیم ملی والیبال نشسته گفت: فکر می کردم من قهرمان شهرم هستم اما قهرمانان واقعی را در بیمارستان دیدم که جان شان را در دست گرفته بودند و به بیماران کرونایی خدمت می کردند.

محمدی: قهرمانان واقعی شهرم را در بیمارستان و در مبارزه با کرونا دیدم، تقدیم مدال طلا به پرستاران کوچکترین کاری بود که از دستم برآمد

به گزارش خبرنگار ورزشی مجله جغتای، روز گذشته (یکشنبه) خبری از سوی فدراسیون ورزش های جانبازان و معلولین منتشر شد؛ مبنی بر اینکه حسن محمدی یکی از ملی پوشان پیشین تیم ملی والیبال نشسته مدالش را به پرستاران و کادر پزشکی بیمارستان امام خمینی (ره) در شهر محلات تقدیم نموده است.

همین مسئله سوژه مصاحبه با این ملی پوش و مربی سابق تیم ملی والیبال نشسته شد.

محمدی در گفت وگو با خبرنگار ورزشی مجله جغتای ابتدا درباره سوابقش گفت: من طی سال های 1990 تا 2000 میلادی عضو تیم ملی بودم و با این تیم به مدال طلای بازی های پارالمپیک 1992 بارسلون و همچنین طلای مسابقات جهانی 1994 در آلمان دست یافتم. همچنین در این دوره 10 ساله 9 مدال طلا و عنوان قهرمانی با والیبال نشسته ایران در رقابت های بین المللی به دست آوردم. پس از سال 2000 و خداحافظی از تیم ملی، به عنوان مربی تیم های جوانان، امید و بزرگسالان مشغول به فعالیت شدم و به مربیگری ملی تا دو سال قبل ادامه می دادم. در این 18 سال سه بار در رقابت های جهانی جوانان در سال های 2005 در اسلوونی، 2007 در برزیل و 2009 در ایران صاحب عنوان قهرمانی شدیم.

وی با اشاره به اینکه مدال طلای سال 2007 برزیل را به همراه یک تندیس از آستان رضوی تقدیم پرستاران و کادر پزشکی بیمارستان امام خمینی (ره) شهر محلات، یعنی محل زندگی اش نموده است، درباره انگیزه اش از این اقدام گفت: محلات در استان مرکزی است و 80 هزار نفر جمعیت دارد، اما فقط یک بیمارستان دراین شهر فعال است. در گذشته یک پرستار در این بیمارستان فعالیت می کرد که پسرش شاگرد من بود و ارتباط نزدیکی با هم داشتیم. وی تا سال قبل در محلات بود تا اینکه به رشت رفت و شنیدم که در آنجا مبتلا به ویروس کرونا شده و متاسفانه فوت نموده است.

ملی پوش و مربی سابق والیبال نشسته ایران ادامه داد: محلات شهر کوچکی است و خبر درگذشت این فرد که جزو پرستاران همین بیمارستان نیز بود، به گوش همه رسید و بر روی روحیه کادر پزشکی و پرستاران تاثیر منفی گذاشت. من هم به فکر افتادم تا با تقدیم مدال طلای مسابقات جهانی 2007 و یک تندیس از آستان رضوی به لحاظ روحی به آنها یاری کنم.

محمدی با بیان اینکه این مدال سه شنبه هفته قبل به پرستاران بیمارستان شهر محلات اهدا شده است، مطرح نمود: وقتی موضوع را با رئیس بیمارستان در میان گذاشتم، وی استقبال کرد و گفت که در دفتر ریاست این کار صورت بگیرد، اما من اصرار کردم که شخصاً به بخش قرنطینه بیماران کرونایی بروم و در آنجا این کار را انجام بدهم. واقعاً ترسی از رفتن به آنجا نداشتم، چون خواسته ام حضور در این بخش و تقدیم از نزدیک به پرستاران بود تا بگویم تنها نیستند و همه مردم حامی آنها هستند. من به عنوان یک ورزشکار و مربی و یک فرهنگی که کار معلمی را نیز انجام داده، مدالم را تقدیم کردم.

وی گفت: فکر می کردم من قهرمان شهرم هستم، اما قهرمانان واقعی را در بیمارستان دیدم که جان شان را در دست گرفته بودند و به بیماران کرونایی خدمت می کردند. احساس کردم که این مدال لیاقت آنهاست. سوپروایزر بیمارستان می گفت که یاری های نقدی اجرا شده، اما تقدیم این مدال به آنها باعث شده تا خستگی از تن شان بیرون برود.

محمدی در انتها درباره شرایط بیمارستان امام خمینی (ره) شهر محلات گفت: با وجود همه کوشش های مسئولان شهر و نمایندگان، هنوز هم کمبودهایی وجود دارد. یکی از کمبودهای اصلی مربوط به ماسک های مخصوص پرستاران است که با وجود فراهم بودن شرایط خرید آنها اما متاسفانه در بیمارستان به انتها رسیده و مسئولان به دنبال فراهم کردنش هستن که امیدوارم خیلی زود این اتفا رخ بدهد تا در نهایت کرونا از محلات و همچنین همه شهرهای ایران پاک گردد.

منبع: خبرگزاری تسنیم
انتشار: 15 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: joghatayi.ir شناسه مطلب: 90

به "محمدی: قهرمانان واقعی شهرم را در بیمارستان و در مبارزه با کرونا دیدم، تقدیم مدال طلا به پرستاران کوچکترین کاری بود که از دستم برآمد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "محمدی: قهرمانان واقعی شهرم را در بیمارستان و در مبارزه با کرونا دیدم، تقدیم مدال طلا به پرستاران کوچکترین کاری بود که از دستم برآمد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید